Bayram tatar, başgird və başqa xalqların bayramıdır və bu şəhərdə yaşayan həmən xalqların nümayəndələri o bayramı təntənəli sürətdə qeyd edirlər. Bayram əkin ilə bağllı olan bir bayramdır ki, Tatarıstanda və digər yerlərdə əkin işləri başaçatdıqdan sonra şənlik edirlər.. Burda isə bu bayram demək olar ki, hər il iyun ayının sonuncu bazar günü qeyd olunur. Öz yurdlarında onlar bayramı səhv etmirəmsə daha tez qeyd edirlər, hər halda bu, onlarının işinin bitməsi ilə bağlıdır. Sankt-Peterburqda isə bəlkə də hava durumuna görədir ki, bir az gec qeyd olunur. Çünki, bayram piknik tiplidir, təbiət qoynunda olur, əklbəttə, ürək istər ki, hava gözəl olsun. Bayram təbii ki, şəhərdən kənarda keçirilir, göz oxşayan, yaşıl dona bürünmüş təbiətin qoynunda. Bu bayram o qədər xoşuma gəldi ki, dedim ki, inşallah bloqumda bu barədə yazacağam. Şənliyə hər kəs dəvətlidir, yəni eşidən, bilən, könlü olan hamı gələ bilər, qapılar hər kəsə açıqdır. Mən də əzizlərimlə yığdım piknik tədarükünü, düzəldim yola.. Gözəl təbiət, dört bir tərəfdə təşkil olunmuş konsertlər, hansı ki, qulaqlarım artıq başqa bir musiqi, başqa bir səs eşidirdi (tatar, başgird mahnıları). Konsertlərdən əlavə maraqlı yarışmalar, piknik edənlər, şənlənənlər, çoxlu özbək aşları ilə dolu olan yekə qazanlar gördüm, bişirənlər yəqin ki, özbəklər olardılar. Piknik edən insanlardan əlavə də orda bu plovu və kababı hazırlayıb sataraq insanlara xidmət olunurdu. Hər yan dolu idi kababçı və aş bişirənlərlə. 

Hər tərəf rəngarəng idi, təşkil edilən oyunların sahəsi də al-əlvan idi və hər tərəf şarlarla bəzədilmişdi. Yarışmalar çox maraqlı idi. Taxtanın üstündə oturub, yastıqla döyüşərək, bir-birini yerə yıxmağa çalışan kim, göyə ucalmış taxtaya dırmaşan kim. Bir tərəfdə güclərinə güvənərək kanad dartışdıranlar, bir tərəfdə qol gücü yarışanlar kim. Bir tərəfdə göyə ucalmış ipin üstündə gəzən heyran edici balaca uşaqların hərəkətləri, bir tərəfdə güləş (tatarlar buna kürəş deyirlər)..Lap pəhləvanlarımız gəldi gözümün özünə.

Daha nələr var idi nələr. İpin üstündə müxtəlif səhnələr göstərən uşaqlardan savayı qalan bütün oyunların iştirakçıları adi insanlar idi. Pulla da deyildi bu yarışmalar, hamısı havayı. Mən özüm də o yarışmaların çoxunda iştirak etdim. Haa, yadıma düşmüşkən bir yarışmada var idi, yerə uzadaraq basdırılmış və yerdən uzanaraq hündürlüyə qalxan ağac var idi ki, onun üstündə sonuna qədər getməli ağaca bağlanan şalı açmalı və yerə düşməli idin, mən bu yarışmada uduzdum. Sona qədər gedə bilməyib, yerə düşdüm )). Deyəsən bu cümləmi aydın yaza bilmədim, amma, bilmirəm necə yazım ki, ifadəm, cümləm başa düşülsün.

Hər tərəfdə maraqlı, dövlət təmsilli ləvazimatlar satılırdı. Diqqətimi çəkən gözəl naxışlarla bəzədilmiş özbək, tatar araxçınları idi. Onlar, çox xoşuma gəldi. İnsanlar da həvəslə alıb başlarına taxmışdılar.

Hava da çox gözəl idi, həmən günüm çox əyləncəli keçdi. Qayıdanda isə şənlik təşkil olunan yerdən vağzalacan –təmiz havadır, gəzmək məqsədiylə avtobusla yox, piyada getmək qərarına gəldik. Təxminən yarım saatlıq yol idi. ≈ 10 dəq. getmişdik ki, bir yağış yağdı ki, tut ucundan göyə çıx. Nə isə gözəl, əyləncəli bir şənliyin, günün ardından evə yağış suyuna çimib gəldim. Yağışı da çox sevirəm, bircə xəstələnməsəm. Onda dedim ki, immunitetimin qulaqları cingildəsin. Cingildədi də, indi yaxşıyam, şükr Allaha...